Dr. Living Dead

In het Hoge Noorden en Duitsland is ‘The Doc’ al langer een begrip, maar in onze contreien konden de gemaskerde crossover-thrashers tot voor kort op weinig meer rekenen dan een ‘ja, die naam zegt mij iets’.

Tot nu, tenminste. Deze Zweden verdiepen zich in de fijne kunst van het old school crossover-thrashen met ultrasnelle en agressieve songs en riffs die elke stukje van hun bestaan dankten aan D.R.I., S.O.D. en Suicidal Tendencies. Naarmate de band groeide kwam daar ook nog de invloed van de Big Four bij en werd de scoutsjongens-achtige punk van D.R.I. verruild voor het messcherpe riffen van Exodus en Anthrax. Bovenop die fijne invloeden begon de band ook te spelen met al de randgebeurtenissen rond de thrash. Als een soort uit de doden verrezen versie van Suicidal Tendencies spelen ze met doodskopmaskers, bandana’s en basketbalshirts én halen ze in hun teksten allerlei ongein uit met teksten rond (hoe kan het ook anders) radioactieve apocalypsen, wereldoorlogen en een dikke geut wereldverbeterend gepreek.